Historia Miastka



 2016-03-01 09:17:56        

Do roku 1945
Wśród wielu miast Pomorza Zachodniego, które powstały w średniowieczu w wyniku lokalizacji miejskiej, Miastko wyróżnia się swą genezą. Jego początki sięgają drugiej połowy XV wieku. Pierwsza źródłowa wzmianka pochodzi dopiero z 1478 roku. Jest to dokument lenny, w którym Miastko występuje jako wieś. W roku 1506 spotykamy w źródłach termin miasteczko i nie znaczy to jednak wcale, by w tym czasie Miastko otrzymało prawa miejskie, jednak rok ten przyjmuje się jako datę powstania Miastka. W wiekach XVI i XVII właścicielami Miastka byli Massowowie, którzy dbając o własne interesy, odmawiali nadania mu praw miejskich. Mimo to osada rozwijająca się coraz bardziej, przyjmowała powoli wszelkie funkcje miejskie, a liczebność mieszkańców przewyższała sąsiednie miasta. Pod względem ustrojowym Miastko pozostało jednak osada nie mającą praw miejskich. Nie było tutaj rajców i burmistrza, istniał tylko urząd wójta, któremu podlegało sądownictwo. Urząd ten był zależny od Massowów i na tym tle dochodziło do licznych konfliktów. Konflikt na tle uprawnień miejskich osiągnął szczytowe nasilenie w roku 1616 i znany jest w dziejach miasta jako otwarty bunt przeciw Massowom. Decydująca faza sporu przypadła na rok 1617. Wzburzenie w mieście było tak wielkie, że zwolennicy Massowów musieli uchodzić do Dretynia w obawie o życie. Prawa miejskie zostały nadane Miastku wyrokiem sądu nadwornego w Szczecinie 26 marca 1617 roku. Miastko nigdy nie posiadało obwarowań ani bram miejskich, jego zasięg terytorialny wyznaczały trzy strażnice celne przy tartakach prowadzących do Bytowa, Koszalina i Słupska. Posterunki te zlikwidowano w 1818 roku. W okresie międzywojennym następuje szybki wzrost ludności Miastka, zwanego do 1945 roku Rummelsburgiem i w 1935 roku wynosił 8.531 osób. Mieszkańcy Miastka borykali się z trudnościami wynikającymi ze słabo rozwiniętego rynku pracy. Kilka małych zakładów rzemieślniczych, cztery niewielki fabryki sukna zatrudniające łącznie około 200 robotników nie były w stanie zapewnić utrzymania wszystkim mieszkańcom miasta. Od połowy 1944 roku zaczęto odczuwać objawy zbliżającego się frontu. Z końcem stycznia 1945 roku przystąpiono do ewakuacji ludności regionu miasteckiego. Rozkazy hitlerowskich przywódców wypędziły na zasypane śniegiem drogi tysiące Niemców. 3 marca 1945 roku Miastko zostało wyzwolone przez jednostki Armii Radzieckiej i włączone do Polski.

Po roku 1945
Pierwsze miesiące z powojennego życia Miastka przedstawione zostały w artykule Ziemi Pomorskiej z dnia 8.X.1945 roku. Mimo, że nasz powiat ma glebę nie najlepszą, osiadło tu już 100 osadników. Zorganizowali wraz z mieszkańcami repatriantami władze gminne, uruchomili kilka zakładów, otworzyli szkołę powszechną, spółdzielnię spożywców Spójnia i organizują obecnie spółdzielnie rolniczo-handlową. W Miastku otwarty jest kościół., uruchomiony został wodociąg. Jest światło elektryczne. Dochodzą do miasta pociągi. W wygodnym budynku kina ludność oczekuje dobrych filmów i teatru objazdowego. Spragnione jest bowiem polskiego słowa i interesującej rozrywki kulturalnej. Mieszkańcy Miastka, wgryzając się w prastarą słowiańską ziemię, odczuwają tu brak polskich książek i czekają z niecierpliwością na przybycie dzielnych organizatorów życia społecznego, zdolnych propagować myśl i kulturę polską. W pierwszych, trudnych powojennych latach powstają zakłady przemysłowe: 1945-1946 jest ich 18, a już w 1949 roku 37. W 1963 roku rusza wieloletnia chluba Miastka – Fabryka Rękawiczek i Odzieży Skórzanej. Dziesięć lat później w Miastku powstaje Urząd Miasta i Urząd Gminy, w wraz z reformą administracyjną w 1975 roku znika powiat miastecki. Nadzieje na zmiany społeczno-gospodarcze związane były z nową reformą administracyjną w 1999 roku, ale ku ogólnemu zdziwieniu powiat do Miastka już nie powraca i z konieczności znalazło się ono w powiecie bytowskim w województwie pomorskim.

Hustoria Herbu
Znany heraldyk prof. Otto Hupp zanotował: “Jest możliwe, że wzór ma swój początek w tarczy herbowej Massowów”. Widzimy na wspólnym herbie Miastka czerwoną falistą wstęgę na srebrnym tle. W herbie rodziny von Massow widoczne są dwie czerwone poprzeczne belki na srebrnej tarczy. Herb Miastka ma, więc swój początek w tarczy herbowej Massowów, mimo że trwały, wielowiekowe spory między miastem a Massowami. Herb ulegał na przestrzeni wieków częstym zmianom. W XVII w. miasto wprowadziło pruskiego orła w pieczęci. W końcu XIX w. nowe pieczęcie miejskie mają raz tarczę z poprzecznym strumieniem, a raz z rosnącym gryfem. Zarząd miasta Rummelsburg posiadał do wybuchu II wojny światowej pieczęć z rosnącym gryfem nad tarczą, która była już owalną. Odbitki pieczęci na dokumentach z roku 1910, również wszystkie publikacje Rummelsburga (gazety, kalendarze) opatrzone herbem miasta, posiadają ten sam herb. Herb powiatu Rummelsburg został zaprojektowany przez prof. Otto Huppa z Monachium i zatwierdzony dekretem pruskiego ministra państwowego w dniu 05.03.1932 roku. W obrazie tym na srebrnym tle czerwony gryf trzyma w szponach niebieską kosę osadzoną w żółtej rękojeści. W 1979 r. pomorski heraldyk Hans Heinich Redom w następujący sposób wyjaśnił obraz herbu: Herb miasta powiatowego – falista belka, została przemieszczona w dół, by stworzyć miejsce dla dodatkowego obrazu (motywu) czyli pomorskiego gryfa, który ukazuje się tylko w swej górnej części (połowie), a więc częściowo, ponieważ powiat Rummelsburg jest tylko częścią Pommerlandu (Pomorza); by podkreślić typowo rolniczy charakter powiatu trzyma on kosę Pieczęcie z tym herbem stosowała administracja tylko w komunalnym obszarze. W sprawach rządowych odbijano pruskiego orła. Administracja miejska postępowała podobnie. Herb Miastka w prostej formie – czerwona falista belka na srebrnym względnie białym tle znajduje w dzisiejszym Rummelsburgu (Miastku) wszechstronne zastosowanie. Znakiem i herbem Pomorza jest gryf – fantastyczne zwierzę wyobrażane w postaci stylizowanego lwa z głową orła. Wyobrażenia gryfa dotarły do Grecji antycznej, a stamtąd do późnośredniowiecznej Europy z wierzeń religijnych chaldejskich i perskich. W religiach starożytnych występował on jako uosobienie siły i zręczności, niekiedy również jako symbol podstępu i fałszu. Według legend, gryf zamieszkiwał ziemię dalekiej północy.